1. Við uppsetningu ætti þrýstinæmur hluti sendisins að vera ás hornrétt á stefnu þyngdaraflsins. Ef uppsetningarskilyrðin eru takmörkuð ætti að stilla núllstöðu sendisins í staðlað gildi eftir uppsetningu og festingu.
2. Ekki er hægt að losa afgangsþrýstinginn og því er ekki hægt að lækka núllstöðu skynjarans. Besta leiðin til að útrýma þessari ástæðu er að fjarlægja skynjarann og athuga beint hvort núllstaðan sé eðlileg. Ef það er eðlilegt skaltu skipta um þéttihringinn og reyna aftur.
3. Framleiðsla þrýstisendisins breytist ekki og framleiðsla þrýstisendisins breytist skyndilega aftur, og núllstaða þrýstiafléttingarsendisins getur ekki snúið aftur. Orsök þessa fyrirbæris er líklega af völdum þéttihringsins á þrýstiskynjaranum.
4. Hvort það uppfyllir kröfur um aflgjafa; hvort einhver raflögn sé á milli aflgjafa og sendis og hleðslubúnaðar. Ef engin spenna er á sendistöðinni eða póluninni er snúið við mun sendinn ekki hafa nein spennumerki.
5. Hús þrýstiskynjarans og sendisins þarf almennt að vera jarðtengd, merkjasnúran má ekki leggja saman við rafmagnssnúruna og forðast skal sterka rafsegultruflanir í kringum skynjarann og sendandann. Skynjara og senda ætti að kvarða reglulega í samræmi við reglur iðnaðarins meðan á notkun stendur.
6. Við val á þrýstiskynjara og sendum ættu notendur að skilja að fullu vinnuskilyrði þrýstingsmælingarkerfisins og gera sanngjarnar ákvarðanir í samræmi við þarfir til að láta kerfið virka í besta ástandi og draga úr verkefniskostnaði.
7. Áfyllingarvökvinn í einangrunarblaðinu og frumefninu er sendur á báðar hliðar mæliþindarinnar. Rafskautin á mæliþindinni og einangrunarplöturnar á báðum hliðum mynda hvor um sig þétta.
8. Þrýstisendirinn krefst vikulegrar skoðunar og mánaðarlegrar skoðunar, aðallega til að fjarlægja ryk í tækinu, athuga vandlega rafmagnsíhlutina og kvarða útgangsstraumgildið oft. Þrýstisendirinn er með veikt rafmagn að innan og verður að vera einangraður frá sterku rafmagninu að utan.